Kaarslicht is oranje. Daglicht is blauw. Het verschil zit hem in de kleurtemperatuur, een maat voor de warmte of koelte van licht. Deze wordt gemeten in kelvin, een eenheid voor thermodynamische temperatuur. Lagere kelvinwaarden betekenen warmer, oftewel meer oranje of rood. Hogere waarden betekenen koeler, oftewel meer blauw. Een kaarsvlam heeft een kleurtemperatuur van ongeveer 1800 K. Een gloeilamp in huis heeft een kleurtemperatuur van ongeveer 2700 K. Daglicht rond het middaguur heeft een kleurtemperatuur van ongeveer 5600 K. Een bewolkte hemel kan een kleurtemperatuur van 7000 K of hoger hebben.

De kleurtemperatuur is belangrijk in de cinematografie omdat deze de sfeer en het realisme van een scène beïnvloedt. Warm licht kan een scène gezellig, romantisch of nostalgisch laten aanvoelen. Koel licht kan de scène koud, steriel of onpersoonlijk maken. Het combineren van verschillende kleurtemperaturen in een scène kan contrast en spanning creëren. Een personage dat wordt belicht door warm wolfraamlicht tegen een koel raam kan zich verscheurd voelen tussen twee werelden. De keuze van de kleurtemperatuur is een creatieve beslissing, niet alleen een technische.

Camera's hebben een witbalansinstelling die de sensor aanpast aan de kleurtemperatuur van het licht. Als de witbalans verkeerd is ingesteld, zal het beeld te oranje of te blauw zijn. Cinematografen stellen de witbalans vaak bewust in om een ​​specifieke look te creëren. Ze kunnen ook gels op lampen gebruiken om de kleurtemperatuur te veranderen. De Kelvin-schaal is een hulpmiddel dat de cinematograaf gebruikt om met licht te schilderen.