Ubezpieczenie to umowa, która przenosi ryzyko z jednej strony na drugą. Ubezpieczony płaci składkę. W zamian ubezpieczyciel zgadza się pokryć określone straty. Idea polega na łączeniu (pooling). Wiele osób płaci składki, ale tylko niektóre ponoszą straty. Składki wielu pokrywają roszczenia nielicznych. Jest to jeden z najstarszych wynalazków finansowych, mający korzenie w babilońskich kupcach i kawiarni Lloyd's w XVII-wiecznym Londynie.

Polisy obejmują wiele ryzyk. Ubezpieczenie samochodu pokrywa szkody powstałe w wyniku kolizji i odpowiedzialności cywilnej. Ubezpieczenie domu obejmuje pożar, kradzież i burze. Ubezpieczenie zdrowotne pokrywa rachunki medyczne. Ubezpieczenie na życie wypłaca świadczenia beneficjentom w przypadku śmierci ubezpieczonego. Ubezpieczenie działalności gospodarczej obejmuje odpowiedzialność cywilną, majątek i przerwy w działalności. Każda polisa ma limity, udziały własne, wyłączenia i warunki. Szczegóły określają, co jest faktycznie objęte ubezpieczeniem.

Ubezpieczyciele zarabiają na dwa sposoby. Zyskują z działalności ubezpieczeniowej, gdy składki przewyższają wysokość odszkodowań i wydatków. Uzyskują również dochód z inwestycji, inwestując składki do momentu wypłaty odszkodowań. Rok katastrof może zniweczyć zysk z działalności ubezpieczeniowej, dlatego ubezpieczyciele kupują reasekurację, aby rozłożyć ekstremalne ryzyko.

Rynki ubezpieczeniowe mogą zawieść. Gdy ubezpieczyciele nie potrafią precyzyjnie ocenić ryzyka, albo pobierają zbyt wysokie opłaty i tracą klientów, albo zbyt niskie i bankrutują. Zmiany klimatyczne obciążają system, a ubezpieczyciele wycofują się ze stref zagrożonych pożarami lasów i powodziami. Ubezpieczenia działają tylko wtedy, gdy ryzyko jest mierzalne i wystarczająco szeroko rozpowszechnione.