Ściółka to dowolny materiał rozłożony na powierzchni gleby w celu jej ochrony. Słoma, zrębki, skoszona trawa, liście, kompost, żwir i folia foliowa – wszystkie się do tego nadają. Cel jest ten sam: okrycie gleby, aby nie wysychała, nie erodowała ani nie rosła chwastami.

Organiczne ściółki rozkładają się z czasem i odżywiają organizmy glebowe. Słoma i siano są powszechnie stosowane w pobliżu warzyw. Zrębki drzewne nadają się do sadów i rabat bylinowych. Kompost może służyć jako ściółka i nawóz o powolnym uwalnianiu. Plastikowa ściółka, zazwyczaj czarna lub przezroczysta, ogrzewa glebę wiosną i jest standardem w komercyjnej uprawie truskawek i pomidorów, choć jej utylizacja stanowi problem. Coraz częściej stosuje się biodegradowalne folie wykonane ze skrobi kukurydzianej lub papieru.

Co to jest ściółka?

• Zmniejsza parowanie z powierzchni gleby
• Hamuje kiełkowanie chwastów
• Buforuje temperaturę gleby
• Chroni przed erozją spowodowaną deszczem i wiatrem

Ściółka ma swoje wady. Grube warstwy mogą stanowić siedlisko dla ślimaków i norników. Zrębki drzewne zmieszane z glebą mogą wiązać azot podczas rozkładu. Ściółka zastosowana zbyt wcześnie wiosną utrzymuje niską temperaturę gleby i opóźnia wzrost.