Większość załogowych lotów kosmicznych odbywa się blisko domu. Niska orbita okołoziemska obejmuje obszar poniżej około 2000 kilometrów, gdzie satelity okrążają planetę co około dziewięćdziesiąt minut. Międzynarodowa Stacja Kosmiczna znajduje się na wysokości około 400 kilometrów, a większość satelitów obserwacyjnych Ziemi porusza się w odległości od 500 do 800 kilometrów.

Zaletą jest dostępność. Osiągnięcie LEO wymaga mniej energii niż na wyższych orbitach, a widok Ziemi jest szczegółowy. Wadą jest opór. Cienka atmosfera na tych wysokościach powoli ściąga satelity w dół, co wymaga okresowego ponownego startu lub ewentualnego wejścia w atmosferę.

Typowe zastosowania

• Loty kosmiczne załogowe i stacje kosmiczne
• Obserwacja i obrazowanie Ziemi
• Konstelacje internetowe takie jak Starlink
• Misje demonstracyjne naukowe i technologiczne

Śmieci orbitalne stanowią coraz większy problem. Zderzenia z takimi prędkościami tworzą tysiące fragmentów, z których każdy może zniszczyć satelitę i wywołać kolejne zderzenia.