Open-loop besturing verstuurt commando's zonder het resultaat te controleren. De controller gaat ervan uit dat de actuator doet wat hem wordt opgedragen. Er is geen feedback. Een stappenmotor die een vast aantal stappen per commando maakt, is een voorbeeld van open-loop besturing. Dat geldt ook voor een sproeitimer die een klep tien minuten openhoudt, ongeacht of het geregend heeft.

Open-loop besturing is eenvoudig en goedkoop. Het werkt wanneer het systeem voorspelbaar is en verstoringen klein zijn. Een transportband die dozen met een constante snelheid verplaatst, heeft geen feedback nodig. Een speelgoedauto die twee seconden vooruit rijdt, heeft geen feedback nodig. Maar open-loop besturing faalt wanneer de omstandigheden veranderen. Een spanningsval in de accu zorgt ervoor dat een motor langzamer gaat draaien. Een zwaardere lading zorgt ervoor dat een arm doorhangt. Zonder feedback weet de controller dit niet.

Open-loop versus closed-loop

• Open-loop: geen sensor, geen correctie, simpel.
• Gesloten lus: sensorfeedback, foutcorrectie, complex.
• Open-loop is goedkoper en sneller te implementeren.
• Een gesloten-lus-systeem is nauwkeuriger en robuuster.
• Open-loop werkt voor voorspelbare taken.

Sommige systemen gebruiken open-lusbesturing voor grove bewegingen en gesloten-lusbesturing voor fijne positionering. Een 3D-printer kan de printkop bijvoorbeeld open-lusbesturing naar het gewenste gebied bewegen en vervolgens sensorloze homing gebruiken om het exacte nulpunt te vinden. De keuze hangt af van de vereiste precisie en de gevolgen van een fout. Als een robotarm een ​​onderdeel mist en er niemand gewond raakt, kan open-lusbesturing prima zijn. Als de robotarm een ​​chirurgische incisie mist, is gesloten-lusbesturing noodzakelijk. Open-lusbesturing is niet per se verkeerd. Het is een hulpmiddel met een specifiek toepassingsgebied.