Probleemgerichte coping is de poging om stress te verlichten door de stressfactor direct aan te pakken. De persoon probeert de situatie die de stress veroorzaakt te veranderen, in plaats van alleen de emotionele reactie erop te beheersen.

Strategieën omvatten het definiëren van het probleem, het bedenken van oplossingen, het afwegen van alternatieven en het nemen van concrete actie. Een student die een examen tegemoet ziet, kan een studieplanning maken, bijles zoeken of een andere activiteit laten vallen die ermee botst. Een werknemer die te maken heeft met een onredelijke werkdruk kan deadlines heronderhandelen of om extra middelen vragen. Wanneer de stressfactor beheersbaar is, is een probleemgerichte aanpak over het algemeen effectiever dan een puur op emoties gerichte aanpak.

Niet elke stressfactor kan worden veranderd. In die gevallen kunnen aanhoudende, probleemgerichte inspanningen de frustratie vergroten, en worden emotiegerichte strategieën effectiever. Flexibele coping – waarbij de aanpak wordt afgestemd op de mate waarin de situatie beheersbaar is – voorspelt een betere aanpassing dan een rigide vasthouden aan één enkele stijl.

Als de bron van stress kan worden aangepakt, is het direct onder ogen zien ervan vaak de meest effectieve weg naar verlichting.