Sommige geneesmiddelen worden in een inactieve vorm toegediend en moeten door het lichaam worden omgezet in de werkzame stof. Deze inactieve vorm is een prodrug. Deze strategie lost verschillende problemen op. Een prodrug kan de opname verbeteren, een bittere smaak maskeren, irritatie verminderen of het geneesmiddel naar een specifiek weefsel transporteren. Eenmaal in het lichaam zetten enzymen of chemische processen de prodrug om in het werkzame geneesmiddel.

Klassieke voorbeelden zijn codeïne, dat door de lever wordt omgezet in morfine, en enalapril, dat enalaprilat wordt. Valacyclovir is een prodrug van acyclovir met een veel betere orale biologische beschikbaarheid. Sommige prodrugs zijn ontworpen om te activeren onder specifieke omstandigheden, zoals een laag zuurstofgehalte in tumoren of een hoge zuurgraad in de maag. Deze gerichte activering kan bijwerkingen in gezond weefsel verminderen. De omzettingsstap voegt een extra controlelaag toe, maar introduceert ook variabiliteit. Genetische verschillen in de enzymen die een prodrug activeren, kunnen ertoe leiden dat sommige patiënten te weinig werkzame stof krijgen en anderen te veel.

Waarom prodrugs worden gebruikt:

• Verbeterde absorptie. Betere passage door de darmwand.
• Minder bijwerkingen. Minder irritatie op de injectieplaats.
• Gerichte activering. Omzetting in specifieke weefsels of omstandigheden.
• Betere smaak. Het maskeren van een onaangename smaak.

Niet elke inactieve stof is een prodrug. Een prodrug is ontworpen om te worden omgezet, meestal via een voorspelbaar enzymatisch proces.