Wanneer pollen in contact komen met het slijmvlies van je neus, laten immuuncellen, mestcellen genaamd, histamine vrij. Dat molecuul veroorzaakt niezen, jeuk, tranende ogen en slijmproductie. Antihistaminica blokkeren de histamine op de receptor, waardoor de reactie wordt onderdrukt. Ze behoren tot de meest gebruikte medicijnen ter wereld en de meeste mensen hebben er wel eens een ingenomen zonder er veel over na te denken.

Eerste generatie antihistaminica zoals difenhydramine passeren de bloed-hersenbarrière en veroorzaken slaperigheid. Deze bijwerking maakte ze nuttig als slaapmiddel en middel tegen reisziekte, maar het maakt ze ook een slechte keuze voor verlichting van allergieklachten overdag. Tweede generatie geneesmiddelen zoals loratadine en cetirizine zijn ontworpen om de hersenen niet te bereiken, waardoor ze symptomen verlichten zonder veel sedatie. Cetirizine veroorzaakt bij sommige mensen nog steeds slaperigheid, wat eraan herinnert dat de reacties per persoon verschillen.

Praktische tips:

• Allergische rhinitis. Tweede generatie antihistaminica zijn de eerste keus.
• Urticaria. Antihistaminica verminderen jeuk en urticaria.
• Anafylaxie. Antihistaminica zijn niet voldoende. Epinefrine is de behandeling.
• Wagenziekte. Eerste generatie medicijnen zoals meclizine werken goed.

Er bestaan ​​topische antihistaminica in de vorm van oogdruppels en neussprays. Deze werken lokaal en voorkomen systemische bijwerkingen.