Een autonoom onderwatervoertuig, ofwel AUV, verkent de oceaan zonder kabel en zonder piloot. Het beschikt over eigen stroomvoorziening, navigatie en sensoren. Het duikt, voert onderzoek uit en keert terug naar een vooraf geprogrammeerd punt. Sommige AUV's kunnen urenlang opereren. Andere, zoals zweefvliegtuigen, drijven maandenlang mee op kleine veranderingen in drijfvermogen.

De oceaan is vijandig voor robotica. Radiogolven planten zich niet goed voort onder water, waardoor GPS niet werkt onder het oppervlak. Autonome onderwatervoertuigen (AUV's) navigeren door middel van koersberekening, traagheidssensoren en akoestische positionering. Ze communiceren alleen met oppervlakteschepen wanneer deze boven water komen of via akoestische modems. Corrosie, druk en aangroei verkorten de levensduur van de apparatuur.

Wat AUV's doen

• Breng de zeebodem in kaart met sonar.
• Inspecteer olie- en gaspijpleidingen.
• Zoektocht naar wrakstukken en neergestorte vliegtuigen.
• Meet de watertemperatuur, het zoutgehalte en de stroming.
• Het volgen van het zeeleven en het monitoren van de visserij.

Autonome onderwaterrobots (AUV's) hebben onderzoek gedaan onder ijsplaten in Antarctica, zijn afgedaald naar het wrak van de Titanic en hebben geholpen bij het lokaliseren van de zwarte dozen van neergestorte vliegtuigen. Ze zijn voor veel taken goedkoper en veiliger dan bemande onderzeeërs. De belangrijkste beperking is de batterijduur en de besluitvorming. Een AUV kan geen hulp vragen als er iets misgaat. Hij moet geprogrammeerd zijn om storingen zelfstandig af te handelen. Dat maakt betrouwbaarheidstechniek net zo belangrijk als de sensoren en de software.