Bepaalde hersencircuits zorgen ervoor dat specifieke prikkels en handelingen de moeite waard lijken. Deze circuits, gezamenlijk het beloningssysteem genoemd, beoordelen de waarde van de uitkomsten, motiveren tot toenaderingsgedrag en bekrachtigen de handelingen die tot de uitkomsten hebben geleid.

De kernelementen omvatten dopamine-neuronen in het ventrale tegmentale gebied en de substantia nigra, hun projecties naar de nucleus accumbens en de prefrontale cortex, en onderling verbonden structuren zoals de amygdala en de orbitofrontale cortex. Fasische dopaminesignalen rapporteren fouten in de beloningsvoorspelling, werken verwachtingen bij en sturen het leerproces. Andere neurotransmitters en peptiden dragen bij aan de hedonische component van "plezier" en aan de bereidheid tot inspanning.

Drugs die misbruikt worden, activeren deze circuits kunstmatig, waardoor een sterke bekrachtiging ontstaat die natuurlijke beloningen kan overschrijven. Natuurlijke beloningen – voedsel, sociaal contact, nieuwe ervaringen – activeren dezelfde paden onder fysiologische omstandigheden. Een disfunctie draagt ​​bij aan verslaving, depressie en motivatieproblemen. Het in kaart brengen en moduleren van het beloningssysteem blijft een centrale taak in zowel fundamenteel als translationeel neurowetenschappelijk onderzoek.

• Circuits die bemiddelen tussen plezier en bekrachtiging.
• Gericht op mesolimbische dopamineprojecties
• Signaleert voorspellingsfouten en motiveert tot actie.
• Gegijzeld door verslavende drugs.