Versterking is elke gebeurtenis die volgt op gedrag en de toekomstige waarschijnlijkheid van dat gedrag vergroot. Wanneer een rat op een hendel drukt en voedsel krijgt, zal hij vaker op de hendel drukken. Wanneer een leerling lof krijgt voor het maken van huiswerk, zal hij vaker huiswerk maken. Het bepalende criterium is het versterkende effect, niet de subjectieve aangenaamheid van de gebeurtenis.

Positieve bekrachtiging voegt een gewenste stimulus toe. Negatieve bekrachtiging verwijdert een onaangename stimulus – het innemen van aspirine verlicht hoofdpijn en bekrachtigt daarmee het gebruik van aspirine. Beide vormen versterken het gedrag. Het bekrachtigingsschema beïnvloedt het patroon verder: continue bekrachtiging leidt tot snelle verwerving; intermitterende bekrachtiging leidt tot een grotere weerstand tegen extinctie.

Dit concept staat centraal in operante conditionering. Het verschilt van klassieke conditionering, waarbij stimuli aan elkaar gekoppeld worden in plaats van responsen te bekrachtigen. Toegepaste gedragsanalyse is sterk afhankelijk van een zorgvuldige toepassing van bekrachtiging om adaptieve vaardigheden te ontwikkelen.

• Verhoogt de kans op voorafgaand gedrag.
• De positieve vorm voegt een stimulans toe.
• De negatieve vorm verwijdert een aversieve stimulus.
• De effectiviteit hangt af van de urgentie en de planning.

Verkeerd gebruik – het bekrachtigen van ongewenst gedrag of het inconsistent toepassen van bekrachtiging – kan ongewenste resultaten opleveren.