Elektronische muziek wordt voornamelijk gecreëerd met elektronische instrumenten, computers en digitale bewerking, in plaats van traditionele akoestische instrumenten. De geluiden kunnen van de grond af aan worden gegenereerd door oscillatoren en synthesizers, of afgeleid zijn van opgenomen materiaal dat vervolgens wordt bewerkt.

Vroege experimenten in het midden van de twintigste eeuw maakten gebruik van bandopnamestudio's en primitieve synthesizers. Latere ontwikkelingen brachten spanningsgestuurde synthesizers, digitale sampling, MIDI en krachtige software die op gewone computers draait. De genres variëren van experimentele kunstmuziek tot techno, house, ambient en talloze hybride vormen.

Componisten en producers werken met klankkleur, ruimtelijke plaatsing en timing op manieren die met akoestische instrumenten moeilijk te evenaren zijn. Live optredens kunnen gebruikmaken van laptops, controllers of hybride opstellingen die elektronica combineren met akoestische muzikanten. Het vakgebied blijft zich snel ontwikkelen naarmate er nieuwe tools verschijnen.

Bij het luisteren naar elektronische muziek ligt de nadruk vaak evenveel op het geluidsontwerp als op de melodie of harmonie.