Wanneer drie of meer noten tegelijk klinken, vormen ze een akkoord. Het meest voorkomende type akkoord stapelt noten in tertsen, waardoor majeur- en mineurakkoorden ontstaan ​​die dienen als de basisbouwstenen van tonale harmonie.

Akkoorden creëren het gevoel van spanning en ontspanning dat zo kenmerkend is voor veel westerse muziek. Een dominant akkoord trekt naar de grondtoon; een mineurakkoord kan de stemming verduisteren. Gitaristen en pianisten denken vaak in akkoorden in plaats van in losse melodielijnen, en gebruiken ze om melodieën te begeleiden of te improviseren.

Notatie kan akkoorden weergeven als gestapelde noten op een notenbalk of als symbolen boven een melodielijn. Jazz en populaire muziek maken veelvuldig gebruik van akkoordsymbolen, waardoor de precieze stemvoering aan de muzikant wordt overgelaten. Inzicht in akkoordopbouw en -progressie is essentieel voor componisten, arrangeurs en improvisatoren.

Zelfs eenvoudige liedjes krijgen meer diepgang wanneer de akkoorden doelgericht in beweging zijn.