Een polynoom is een som van termen, waarbij elke term een ​​constante maal een variabele is, verheven tot een niet-negatieve gehele macht. Voorbeelden: 3x² + 2x − 5 of 4y³ − y + 7. De hoogste exponent is de graad. Polynomen kunnen worden opgeteld, afgetrokken, vermenigvuldigd en soms gedeeld.

Polynomen behoren tot de eenvoudigste functies. Lineaire polynomen hebben graad 1, kwadratische polynomen graad 2 en derdegraads polynomen graad 3. Hun grafieken zijn vloeiende, continue krommen. De fundamentele stelling van de algebra stelt dat elke polynoom van graad n precies n complexe wortels heeft, rekening houdend met multipliciteit.

Polynomen benaderen andere functies. Taylorreeksen drukken functies uit als oneindige polynomen. In de techniek passen polynomiale modellen bij data en vereenvoudigen ze berekeningen. In de informatica worden polynomiale algoritmen als efficiënt beschouwd. Het concept is essentieel voor algebra en analyse.

• Som van termen met niet-negatieve gehele machten
• De graad is de hoogste exponent.
• De fundamentele stelling geeft n complexe wortels
• Gebruikt bij benadering en modellering.