Bij klassieke conditionering is verwerving de fase waarin een neutrale stimulus voor het eerst gekoppeld wordt aan een ongeconditioneerde stimulus. De hond hoort de metronoom en krijgt vervolgens voer. Na voldoende koppelingen zorgt de metronoom op zichzelf al voor speekselproductie. Die geleidelijke versterking is verwerving.

Het proces verloopt niet onmiddellijk. De eerste pogingen leveren weinig verandering op. Daarna versterkt de geconditioneerde respons, vaak volgens een negatief versnellende curve. Timing is belangrijk: de neutrale stimulus moet doorgaans met een korte tussenpoos aan de ongeconditioneerde stimulus voorafgaan. Alleen nabijheid is niet voldoende; het organisme moet de eerste stimulus ook als een betrouwbare voorspeller beschouwen.

Verwerving kan worden gemeten aan de hand van de sterkte of frequentie van de geconditioneerde respons. Zodra de associatie is vastgesteld, kunnen verdere koppelingen slechts een bescheiden verbetering opleveren. Extinctie begint wanneer de geconditioneerde stimulus alleen wordt aangeboden en de respons verzwakt.

• Het eerste leerproces van de stimulus-respons-koppeling
• Vereist herhaaldelijk koppelen.
• Gevoelig voor temporele nabijheid en contingentie.
• Gaat vooraf aan het asymptotische responsniveau.

Dezelfde term komt voor in de operante conditionering en verwijst naar de vroege versterking van gedrag door bekrachtiging, hoewel de mechanismen verschillen.