In sommige stedelijke of risicovolle gebieden kan de vrijwillige verzekeringsmarkt weigeren om een ​​opstalverzekering af te sluiten. Plannen voor eerlijke toegang tot verzekeringen, ook wel FAIR-plannen genoemd, zijn door de staat verplichte mechanismen op de restmarkt die basisdekking voor onroerend goed bieden aan aanvragers die deze niet via de normale kanalen kunnen verkrijgen.

De polissen bieden doorgaans brand- en uitgebreide dekking voor woon- en bedrijfspanden. Aanvragers moeten meestal afwijzingen van vrijwillige verzekeraars documenteren. De premies liggen hoger dan de standaardtarieven en de dekkingsvoorwaarden kunnen beperkter zijn. De deelnemende verzekeraars delen de resultaten van de verzekeringsaanvraag.

FAIR-plannen werden op grote schaal ingevoerd nadat stedelijke onrust in de jaren zestig de tekortkomingen in de beschikbaarheid aan het licht bracht. Ze blijven een vangnet in plaats van een concurrerend alternatief. Lopende problemen zijn onder meer de solvabiliteit na catastrofale verliezen, de toereikendheid van de tarieven en de balans tussen toegang en het stimuleren van risicovermindering.

• Restmarkt voor moeilijk te plaatsen vastgoedrisico's
• Biedt basisdekking voor brand en aanverwante zaken.
• Vereist bewijs van onvermogen om vrijwillige dekking te verkrijgen
• Gedeeld door verzekeraars die in de staat actief zijn.