Opgeslagen elastische energie in gesteente onder spanning kan zonder waarschuwing vrijkomen. Een aardbeving is de trilling van de grond die ontstaat wanneer een breuklijn verschuift en seismische golven zich naar buiten verspreiden. De meeste aardbevingen vinden plaats langs de grenzen van tektonische platen, hoewel er ook aardbevingen binnen één plaat voorkomen.

Het punt van de eerste breuk is het focuspunt; de locatie aan het oppervlak erboven is het epicentrum. De magnitude meet de vrijgekomen energie op een logaritmische schaal; de intensiteit beschrijft de trillingen die op bepaalde plaatsen worden gevoeld. Naschokken volgen naarmate de aardkorst zich aanpast.

Gebouwontwerp, waarschuwingssystemen en ruimtelijke ordening verminderen het aantal slachtoffers en de schade. Seismologen kunnen aardbevingen binnen enkele minuten lokaliseren met behulp van wereldwijde netwerken van instrumenten. Ondanks de vooruitgang blijft het exact voorspellen van tijd en plaats nog steeds buiten het bereik van de huidige mogelijkheden. Goede voorbereiding en veerkrachtige constructies bieden de beste bescherming.

• Plotselinge grondschudding als gevolg van een verschuiving in de aardkorst
• Genereert seismische golven
• Komt het meest voor bij plaatgrenzen
• Gemeten aan de hand van grootte en intensiteit.