Water lost oplosbaar gesteente op en laat holle ruimtes achter. Een grot is een natuurlijke ondergrondse kamer die groot genoeg is voor een persoon om binnen te gaan. De meeste grotten ontstaan ​​in kalksteen door de werking van licht zuur grondwater, hoewel lavatunnels en zeegrotten door andere processen ontstaan.

Gangpaden kunnen zich over vele kilometers uitstrekken en bevatten kenmerkende minerale formaties zoals stalactieten en stalagmieten. Grotten bewaren unieke ecosystemen die zijn aangepast aan permanente duisternis en stabiele temperaturen. Ze dienen ook als archieven van het klimaat uit het verleden door middel van chemische afzettingen en ingesloten sedimenten.

Ontdekkers brengen grotten in kaart met behulp van nauwkeurige meettechnieken. Wetenschappers bestuderen hun biologie, hydrologie en paleoklimatologische gegevens. Omdat grotten verbonden zijn met oppervlaktewater, kan vervuiling zich over lange afstanden ondergronds verspreiden, waardoor de bescherming van infiltratiegebieden belangrijk is.

• Natuurlijke ondergrondse holte die toegankelijk is voor mensen.
• Meestal ontstaan ​​door de oplossing van kalksteen.
• Kan speleothemen en unieke fauna bevatten.
• Belangrijk voor klimaat- en hydrologisch onderzoek.