Vóór de komst van massaal parallelle machines werd DNA-sequentie fragment voor fragment afgelezen. Sanger-sequencing maakt gebruik van ketenbeëindigende dideoxynucleotiden om geneste sets DNA-strengen te genereren die op elke mogelijke positie eindigen. Wanneer de fragmenten op grootte worden gescheiden, kan de volgorde van de basen worden afgeleid.

Elk van de vier terminators draagt ​​een andere fluorescerende kleurstof. Een capillaire elektroforese-instrument detecteert de kleur van de laatste base wanneer fragmenten langs een laser passeren, wat resulteert in een chromatogram met gekleurde pieken. De methode is zeer nauwkeurig voor metingen tot ongeveer duizend basen.

Hoewel geavanceerde platforms tegenwoordig de boventoon voeren bij grote projecten, blijft Sanger-sequencing de gouden standaard voor het valideren van individuele varianten en het sequencen van korte, gerichte regio's. Veel klinische laboratoria vertrouwen er nog steeds op vanwege de betrouwbaarheid en de eenvoudige interpretatie.

• Klassieke ketenbeëindigingssequentiebepalingsmethode
• Maakt gebruik van fluorescerende dideoxynucleotiden
• Levert nauwkeurige metingen van gemiddelde lengte op.
• Wordt nog steeds gebruikt voor validatie en gerichte analyses.