Realisme is een literaire stroming die ernaar streeft het gewone leven en alledaagse dingen nauwkeurig en zonder idealisering weer te geven. Het ontwikkelde zich in de negentiende eeuw tot een dominante stroming.

Realistische schrijvers zoals Balzac, Flaubert, George Eliot en Tolstoj richtten zich op personages uit de midden- en arbeidersklasse, sociale details en de gevolgen van alledaagse keuzes. De stijl neigt naar eenvoudige taal, zorgvuldige observatie en het vermijden van melodrama of expliciete inmenging van de auteur. De plot ontstaat uit personages en omstandigheden, niet uit toeval of goddelijke interventie. De bewering is niet dat de fictie feitelijk correct is, maar dat ze trouw is aan de nuances en waarschijnlijkheden van de geleefde ervaring.

Het realisme is weliswaar uitgedaagd door modernistische en postmodernistische experimenten, maar het blijft een krachtige en populaire stijl. Hedendaagse fictie maakt nog steeds gebruik van de technieken ervan, zelfs wanneer deze worden vermengd met andere benaderingen. De realistische impuls blijft aanwezig waar schrijvers proberen de verzonnen wereld naadloos te laten aansluiten op de eigen wereld van de lezer.

Fictie die ernaar streeft alledaagse ervaringen weer te geven zonder romantische verfraaiing, behoort tot de realistische traditie.