Connotatie is het geheel van emotionele, culturele of associatieve betekenissen die een woord met zich meedraagt, naast de letterlijke betekenis. Het is wat het woord suggereert, in plaats van wat het strikt aanduidt.

"Thuis" duidt op een woonplaats; het roept associaties op met warmte, veiligheid, geborgenheid of, voor sommige sprekers, opsluiting. "Slank" en "mager" kunnen naar hetzelfde lichaamstype verwijzen, maar toch tegengestelde gevoelens oproepen. Schrijvers kiezen woorden evenzeer op basis van hun connotaties als op basis van hun denotaties, en beïnvloeden zo de reactie van de lezer met elke woordkeuze. Politieke taal, reclame en poëzie zijn allemaal sterk afhankelijk van gecontroleerde connotatie.

De betekenis van woorden verandert met de tijd, cultuur en context. Een woord dat ooit neutrale of positieve associaties had, kan negatieve associaties krijgen, en omgekeerd. Gevoelige schrijvers zijn zich bewust van deze verschuivingen. Woordenboeken registreren de denotatie; alleen ervaring en aandacht onthullen het volledige scala aan connotaties.

De extra lading aan gevoel of associatie die met een woord gepaard gaat, is de connotatie ervan.