De staatsschuld is het totale bedrag dat een overheid aan crediteuren verschuldigd is. Deze schuld ontstaat wanneer overheden tekorten hebben, oftewel meer uitgeven dan ze aan belastingen innen. De schuld is in handen van binnenlandse en buitenlandse investeerders, centrale banken en andere overheden, in de vorm van obligaties en andere waardepapieren.

Schulden zijn niet per se slecht. Overheden lenen geld om infrastructuur aan te leggen, oorlogen te financieren en crises het hoofd te bieden. De vraag is echter of het duurzaam is. Als de schuld sneller groeit dan de economie, nemen de rentebetalingen een steeds groter deel van de begroting in beslag. Dat verdringt andere uitgaven.

Landen met een eigen munt en centrale bank komen zelden in gebreke met de betaling van schulden in die munt. Ze kunnen geld bijdrukken, hoewel dat het risico op inflatie vergroot. Landen die lenen in buitenlandse valuta hebben te maken met strengere beperkingen. Hun reserves kunnen opraken en ze kunnen gedwongen worden hun schulden niet af te lossen, met ernstige gevolgen.

Kernconcepten

• Schuld-BBP-ratio
• Tekort versus schuld
• Rentebetalingen
• Staatsfaillissement
• Kredietratings