Tijdens een economische bloeiperiode lijkt alles mee te zitten. Fabrieken draaien overuren, de werkloosheid daalt en overal schieten nieuwe gebouwen als paddenstoelen uit de grond. Consumenten hebben genoeg vertrouwen om auto's en huizen te kopen. Bedrijven lenen geld om uit te breiden, omdat de toekomst er rooskleurig uitziet. De stemming is aanstekelijk, en dat is precies het probleem.

Een economische bloeiperiode duurt niet eeuwig, en de kiem voor de volgende recessie wordt vaak gelegd tijdens de goede tijden. Goedkoop krediet moedigt risicovolle beleggingen aan. De prijzen van activa zoals aandelen en onroerend goed stijgen sneller dan de inkomens. Uiteindelijk knapt er iets. Een zeepbel barst, een grote werkgever gaat failliet, of een centrale bank verhoogt de rente om de boel af te koelen. De bloeiperiode maakt plaats voor een crisis.

Niet elke economische groei is gevaarlijk. Een gestage, gematigde opleving kan miljoenen mensen uit de armoede halen en nuttige infrastructuur financieren. Het probleem ontstaat wanneer de groei wordt aangewakkerd door schulden en speculatie in plaats van productiviteit. Het is lastig om dit verschil in realtime te zien, waardoor beleidsmakers het vaak over het hoofd zien.

Tekenen van een bloeiperiode

• Stijgende werkgelegenheid en lonen
• Grote schuldenlast bij bedrijven en huishoudens
• Stijgende activaprijzen
• Optimistische bedrijfsenquêtes
• Bouwkranen aan de horizon.