Een harde schijf slaat digitale gegevens op roterende magnetische schijven op. Deze schijven draaien met duizenden omwentelingen per minuut. Een lees-/schrijfkop zweeft nanometers boven het oppervlak en leest en schrijft magnetische patronen. De technologie is al decennialang verfijnd. De capaciteit is gegroeid van megabytes in de jaren 80 tot terabytes nu. De kosten per gigabyte zijn drastisch gedaald. Harde schijven blijven de goedkoopste optie voor grote hoeveelheden dataopslag.

De mechanische eigenschappen hebben hun beperkingen. Bewegende onderdelen slijten. Een head crash kan data direct vernietigen. Toegangstijden worden gemeten in milliseconden, wat traag is vergeleken met solid-state drives (SSD's). Trillingen en schokken kunnen de schijf tijdens gebruik beschadigen. Ondanks deze zwakheden blijven harde schijven bestaan ​​omdat ze goedkoop zijn. Datacenters gebruiken ze voor back-ups, archivering en koude opslag. Consumenten gebruiken ze voor mediabibliotheken en externe back-ups. Een harde schijf van 20 terabyte kost minder dan een SSD van 4 terabyte. Voor taken waarbij snelheid niet cruciaal is, zijn traditionele harde schijven economisch gezien voordeliger. De technologie staat niet stil. Met helium gevulde schijven verminderen wrijving en vergroten de capaciteit. Shingled Magnetic Recording (SMR) plaatst de sporen dichter bij elkaar. Heat-Assisted Magnetic Recording (HAMR) gebruikt lasers om kleinere bits te schrijven. Elke vooruitgang verlengt de levensduur van de harde schijf. Hij zal niet eeuwig meegaan. Maar hij is nog niet dood.

Kenmerken van de harde schijf

• Capaciteit — tot wel meer dan 20 terabyte per schijf
• Snelheid — 5400 tot 15000 toeren per minuut, langzamer dan een SSD
• Kosten — goedkoopste per gigabyte
• Duurzaamheid — gevoelig voor schokken en slijtage.
• Gebruiksscenario's — bulkopslag, back-up, archivering

De harde schijf is oude technologie die steeds beter wordt. Hij is niet snel, maar wel goedkoop. Dat is voor de meeste opslagdoeleinden voldoende.