Dysk twardy przechowuje dane cyfrowe na obracających się talerzach magnetycznych. Talerze obracają się z prędkością tysięcy obrotów na minutę. Głowica odczytująco-zapisująca unosi się nanometry nad powierzchnią, odczytując i zapisując wzorce magnetyczne. Technologia ta była udoskonalana przez dziesięciolecia. Pojemność wzrosła z megabajtów w latach 80. do terabajtów dzisiaj. Koszt gigabajta drastycznie spadł. Dyski twarde pozostają najtańszą opcją do przechowywania dużych ilości danych.

Mechanika tworzy ograniczenia. Ruchome części ulegają zużyciu. Uderzenie głowicy może natychmiast zniszczyć dane. Czasy dostępu mierzone są w milisekundach, co jest wartością dłuższą w porównaniu z dyskami SSD. Wibracje i wstrząsy mogą uszkodzić dysk podczas pracy. Pomimo tych słabości, dyski twarde nadal istnieją, ponieważ są tanie. Centra danych używają ich do tworzenia kopii zapasowych, archiwizacji i przechowywania danych w chłodni. Klienci używają ich do bibliotek multimedialnych i zewnętrznych kopii zapasowych. Dysk twardy o pojemności 20 terabajtów kosztuje mniej niż dysk SSD o pojemności 4 terabajtów. W przypadku obciążeń, w których prędkość nie jest kluczowa, ekonomia sprzyja dyskom obrotowym. Technologia ta nie stoi w miejscu. Dyski wypełnione helem zmniejszają tarcie i zwiększają pojemność. Magnetyczny zapis z gontem skupia ścieżki bliżej siebie. Magnetyczny zapis wspomagany termicznie wykorzystuje lasery do zapisywania mniejszych bitów. Każdy postęp technologiczny wydłuża żywotność dysku twardego. Nie będzie on działał wiecznie. Ale jeszcze nie umarł.

Charakterystyka dysku twardego

• Pojemność — do 20+ terabajtów na dysk
• Prędkość — od 5400 do 15 000 obr./min, wolniej niż w przypadku dysków SSD
• Koszt — najniższy za gigabajt
• Trwałość — odporność na wstrząsy i zużycie
• Przykłady zastosowań — przechowywanie zbiorcze, tworzenie kopii zapasowych, archiwa

Dysk twardy to stara technologia, która ciągle się udoskonala. Nie jest szybki. Jest tani. To wystarcza do większości pamięci masowych.