Sabit diskler, dijital verileri dönen manyetik plakalar üzerinde depolar. Plakalar dakikada binlerce devirle döner. Okuma/yazma kafası, yüzeyin nanometreler üzerinde hareket ederek manyetik desenleri okur ve yazar. Bu teknoloji on yıllardır geliştirilmektedir. Kapasite, 1980'lerde megabaytlardan bugün terabaytlara kadar yükselmiştir. Gigabayt başına maliyet önemli ölçüde düşmüştür. Sabit diskler, büyük miktarda depolama için en ucuz seçenek olmaya devam etmektedir.

Mekanik sınırlamalar yaratır. Hareketli parçalar aşınır. Kafa çarpması verileri anında yok edebilir. Erişim süreleri milisaniye cinsinden ölçülür, bu da katı hal sürücülerine kıyasla yavaştır. Titreşim ve şok, çalışma sırasında sürücüye zarar verebilir. Bu zayıflıklara rağmen, sabit diskler ucuz oldukları için varlıklarını sürdürüyorlar. Veri merkezleri bunları yedekleme, arşivleme ve soğuk depolama için kullanıyor. Tüketiciler bunları medya kütüphaneleri ve harici yedeklemeler için kullanıyor. 20 terabaytlık bir sabit disk, 4 terabaytlık bir SSD'den daha ucuzdur. Hızın kritik olmadığı iş yüklerinde, ekonomik olarak dönen diskler daha avantajlıdır. Teknoloji yerinde durmuyor. Helyum dolu sürücüler sürtünmeyi azaltır ve kapasiteyi artırır. Kiremitli manyetik kayıt, izleri daha yakın bir şekilde paketler. Isı destekli manyetik kayıt, daha küçük bitler yazmak için lazerler kullanır. Her ilerleme, sabit diskin ömrünü uzatır. Sonsuza dek sürmeyecek. Ama henüz ölmedi.

Sabit sürücü özellikleri

• Kapasite — sürücü başına 20+ terabayta kadar
• Hız — 5.400 ila 15.000 RPM, SSD'den daha yavaş
• Maliyet — gigabayt başına en ucuz
• Dayanıklılık — darbelere ve aşınmaya karşı hassas
• Kullanım alanları — toplu depolama, yedekleme, arşivleme

Sabit disk, sürekli gelişen eski bir teknolojidir. Hızlı değildir. Ucuzdur. Çoğu depolama ihtiyacı için yeterlidir.