Mining valideert transacties en voegt nieuwe blokken toe aan een proof-of-work blockchain. Miners concurreren om een ​​cryptografische puzzel op te lossen. De winnaar mag het volgende blok creëren en ontvangt de blokbeloning plus transactiekosten. Dit proces beveiligt het netwerk, omdat het herschrijven van de geschiedenis zou betekenen dat al het werk voor elk blok na het gewijzigde blok opnieuw moet worden gedaan. Dat is rekenkundig en economisch onhaalbaar op een grote blockchain.

Bitcoin-mining begon in 2009 met CPU's. Daarna kwamen GPU's, vervolgens FPGA's en ten slotte ASIC's. Elke sprong maakte het minen sneller en specialistischer. Tegenwoordig is mining een industriële activiteit. Grote farms draaien duizenden machines in magazijnen in de buurt van goedkope waterkracht- of aardgascentrales. De hardware raakt snel verouderd. Een ASIC die vorig jaar winstgevend was, kan dit jaar waardeloos zijn als de moeilijkheidsgraad stijgt en de prijs daalt. Mining gaat niet alleen over het verdienen van munten. Het gaat over het beveiligen van het grootboek. Zonder miners stoppen proof-of-work-ketens met het produceren van blokken en komt het netwerk tot stilstand.

Evolutie van mininghardware

• CPU — 2009, algemeen gebruik, snel verouderd
• GPU — 2010, snellere hashing, nog steeds veelzijdig
• FPGA — 2011, programmeerbare hardware, korte levensduur
• ASIC — vanaf 2013, toepassingsspecifiek, tegenwoordig dominant.

Bij mining zijn degenen met goedkope energie en efficiënte hardware voordelig. Alle anderen subsidiëren het netwerk via hogere kosten.