Hakken is het snijden van voedsel in grove stukken met een mes. Het is niet hetzelfde als snijden, in blokjes snijden of fijnhakken. Hakken is minder precies. De stukken zijn onregelmatig. Het doel is om het voedsel tot een bruikbare grootte te verkleinen, niet om een ​​gelijkmatige snede te creëren. Uien worden gehakt. Wortelen worden gehakt. Kruiden worden gehakt. Noten worden gehakt. Het mes is het gereedschap. De snijplank is het oppervlak. De kok is de uitvoerder.

Bij het hakken zijn er verschillende technieken. Bij de klauwgreep houd je het voedsel vast met gekrulde vingers, waardoor je vingertoppen beschermd worden. Het mes wiegt of duwt door het voedsel. De begeleidende hand beweegt het voedsel naar het mes toe. De beweging is ritmisch. Het mes blijft op de snijplank liggen. Het voedsel wordt in stukken gesneden. De grootte hangt af van het gerecht. Een stoofpot heeft misschien grote stukken nodig. Een saus misschien fijne stukjes. Een garnering misschien grof gehakt. De kok beslist. Het recept kan dit voorschrijven. De techniek blijft hetzelfde.

Hakken is een fundamentele vaardigheid. Het is het eerste wat een kok leert. Het is ook hetgene wat ze het meest doen. Een professionele kok hakt urenlang. Een thuiskok hakt minuten. Het mes moet scherp zijn. Een bot mes glijdt weg en veroorzaakt verwondingen. De snijplank moet stabiel zijn. Een natte doek onder de plank voorkomt wegglijden. Het voedsel moet vers zijn. Het werk moet beheerst worden. Hakken is niet glamoureus. Het gaat niet snel. Het is de basis van het koken. Zonder hakken komen de ingrediënten niet in de pan. Zonder hakken komt het gerecht niet tot stand. Het hakken is het begin. De kok is de hakker. Het mes is het gereedschap. De snijplank is het podium.