Lang voordat metaal bestond, maakten mensen gereedschap van steen. De steenbewerkingstechnologie omvat de vervaardiging en het gebruik van dat gereedschap, van de meest primitieve hakbijlen tot fijn bewerkte projectielpunten. De oudste bekende stenen werktuigen komen uit Gona in Ethiopië en dateren van ongeveer 2,6 miljoen jaar geleden. Het waren eenvoudige scherven die van keien werden afgeslagen, maar ze markeren een keerpunt: het doelbewust vormgeven van de omgeving voor toekomstig gebruik.

Het maken van een stenen werktuig is een subtractief proces. Je slaat met een hamersteen op een kern, verwijdert schilfers en geeft het resterende stuk vorm. Of je gebruikt de schilfers zelf als snijkanten. Vaardigheid is essentieel. Een meester-steenbewerker leest de structuur van de steen, anticipeert op breuken en weet waar hij moet slaan. Fouten zijn onomkeerbaar. Archeologen bootsen deze technieken na om te begrijpen hoe lang het duurde om een ​​werktuig te maken en welk vaardigheidsniveau daarvoor nodig was.

Belangrijke tradities

• Oldowan: eenvoudige scherven en hakbijlen, meer dan 2,5 miljoen jaar oud.
• Acheuleen: grote, tweezijdige vuistbijlen, van ongeveer 1,7 miljoen jaar geleden.
• Mousterien: bewerkte kernfragmenten geassocieerd met Neanderthalers.
• Latere industrieën: messen, microlieten en projectielpunten.

Stenen werktuigen blijven bewaard, terwijl bot, hout en pezen vergaan. Ze vormen het meest duurzame bewijs van vroeg menselijk gedrag.