De gewasopbrengst is de hoeveelheid landbouwproducten die per oppervlakte-eenheid wordt geoogst, meestal uitgedrukt in tonnen per hectare, kilogram per acre of bushels per acre. Het is een belangrijke indicator voor de productiviteit van de landbouw, de voedselzekerheid en de efficiëntie van inputs zoals water, kunstmest en arbeid. De opbrengst wordt bepaald door genetisch potentieel, klimaat, bodemkwaliteit, waterbeschikbaarheid, de druk van plagen en ziekten en beheerspraktijken. Historisch gezien zijn de opbrengsten dramatisch gestegen: de wereldwijde tarweopbrengsten zijn tussen 1960 en 2020 ruwweg verdrievoudigd, grotendeels dankzij de hoogproductieve rassen, irrigatie en kunstmest van de Groene Revolutie. Opbrengstkloven – het verschil tussen potentiële en daadwerkelijke opbrengsten – blijven in veel regio's groot, met name in Afrika ten zuiden van de Sahara en Zuid-Azië. Metingen omvatten het wegen van geoogst graan of andere producten van een bekend gebied, en moderne maaidorsers gebruiken opbrengstmonitoren met GPS om de variabiliteit binnen velden in kaart te brengen. Het duurzaam verbeteren van de opbrengsten is essentieel om een ​​groeiende wereldbevolking te voeden en tegelijkertijd de ecologische voetafdruk van de landbouw te verkleinen.