Czapa lodowa to kopulasta masa lodu pokrywająca obszar lądu. Jest mniejsza niż pokrywa lodowa. Czapy lodowe rozprzestrzeniają się od centralnego punktu wzniesienia, zasypując teren. Powstają w regionach polarnych i wysokogórskich, gdzie śnieg gromadzi się przez cały rok i nie topi się całkowicie latem.

Czapy lodowe się poruszają. Grawitacja odciąga lód na zewnątrz, a ciężar pokrywy śnieżnej ściska warstwy poniżej. Lód spływa powoli, z prędkością kilku metrów rocznie, rzeźbiąc krajobraz. Woda roztopowa na krawędziach zasila rzeki i strumienie. Niektóre czapy lodowe osadzają się na skałach wulkanicznych i mogą wywoływać erupcje, gdy zmienia się ciśnienie nad nimi.

Większość czap lodowych się kurczy. Wzrost temperatury latem powoduje topnienie większej ilości śniegu niż zimą. Islandzki Vatnajökull, jeden z największych w Europie, traci masę. Peruwiańska czapa lodowa Quelccaya drastycznie się cofnęła. Utrata ta wpływa na zasoby wody, poziom mórz i lokalne ekosystemy. Czapy lodowe są czułymi wskaźnikami zmian klimatu.

Główne cechy

• Kształt kopuły
• Płynie na zewnątrz od środka
• Mniejsze niż pokrywy lodowe
• Wrażliwy na temperaturę
• Zasila rzeki roztopowe