Η κληρονομικότητα είναι το ποσοστό της διακύμανσης σε ένα χαρακτηριστικό μεταξύ των ατόμων σε έναν πληθυσμό που μπορεί να αποδοθεί σε γενετικές διαφορές. Είναι ένα στατιστικό στοιχείο που αφορά τους πληθυσμούς και όχι μια σταθερή ιδιότητα των ατόμων ή του ίδιου του χαρακτηριστικού.

Οι μελέτες διδύμων και υιοθεσίας είναι οι κλασικές μέθοδοι για την εκτίμηση της κληρονομικότητας. Τα μονοζυγωτικά δίδυμα που μεγαλώνουν χωριστά παρέχουν ένα ισχυρό φυσικό πείραμα: οι ομοιότητες μεταξύ τους είναι πιο πιθανό να αντανακλούν γονίδια, ενώ οι διαφορές αντανακλούν το περιβάλλον. Οι εκτιμήσεις κληρονομικότητας για το ύψος είναι υψηλές. Οι εκτιμήσεις για τα περισσότερα ψυχολογικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένης της νοημοσύνης και της προσωπικότητας, είναι μέτριες. Η υπόλοιπη διακύμανση αποδίδεται σε περιβαλλοντικούς παράγοντες, τόσο κοινούς όσο και μοναδικούς.

Η κληρονομικότητα μπορεί να αλλάζει ανάλογα με το περιβάλλον. Σε έναν πληθυσμό όπου όλοι έχουν επαρκή διατροφή, οι γενετικές διαφορές ευθύνονται για μεγαλύτερο μέρος της διακύμανσης στο ύψος. Σε έναν πληθυσμό με μεγάλες διατροφικές ανισότητες, οι περιβαλλοντικές διαφορές φαίνονται μεγαλύτερες. Η υψηλή κληρονομικότητα δεν σημαίνει ότι ένα χαρακτηριστικό είναι αμετάβλητο. Σημαίνει ότι, υπό τις τρέχουσες συνθήκες, οι γενετικές διαφορές εξηγούν μεγάλο μέρος της παρατηρούμενης διακύμανσης.

Η κληρονομικότητα απαντά σε ένα συγκεκριμένο ερώτημα: από τις διαφορές που βλέπουμε, πόσες συνδέονται με γενετικές διαφορές; Δεν απαντά στο πώς αναπτύσσεται ένα χαρακτηριστικό σε ένα μεμονωμένο άτομο.