Şeriat, yol demektir. İslam'da, öncelikle Kur'an ve Sünnet'ten (Hz. Muhammed'in kaydedilmiş sözleri ve fiilleri) türetilen, Allah'ın insan hayatı için sağladığı kapsamlı rehberliktir. İbadet, aile ilişkileri, ticari ilişkiler, cezai yaptırımlar ve kişisel ahlakı kapsar.

Yüzyıllar boyunca âlimler, kaynaklardan hükümler çıkarmak için fıkıh ilmini geliştirdiler. Dört büyük Sünni mezhep ve birkaç Şii yaklaşım ortaya çıktı; bunlar akıl yürütme yöntemleri ve belirli hükümler bakımından farklılık gösterse de aynı temel metinleri paylaşıyorlar. Her kural eşit derecede kesin değildir; bazıları açık metinlere, bazıları ise kıyasa veya âlimlerin fikir birliğine dayanır. İdeal olan, sadece bir ceza kanununa değil, ilahi iradeye uygun bir yaşam sürmektir.

Pratikte şeriatın uygulanması zaman ve yere göre son derece farklılık göstermiştir. Klasik İslam devletleri şeriatı mahkemeler aracılığıyla uygularken; modern ulus devletler onu farklı derecelerde benimsemiş, uyarlamış veya kısıtlamıştır. Demokrasi, insan hakları ve gayrimüslimlerin ve kadınların statüsüyle ilişkisi hakkındaki tartışmalar devam etmektedir. Birçok Müslüman için şeriat, siyasi bir programdan ziyade kişisel ve toplumsal bir sadakat idealidir.

Şeriattan bahsetmek, Tanrı'nın yönetimi altında hayatın nasıl düzenlenmesi gerektiğine dair bütün bir vizyondan bahsetmektir.