Bir zamanlar yüksek sesli gelen bir saat, bir saat sonra arka plana karışır. Alışkanlık kazanma, tekrarlanan, zararsız bir uyarana verilen tepkinin azalmasıdır. Bu, öğrenmenin en basit biçimlerinden biridir.

Alışkanlık kazanma, organizmaların tahmin edilebilir, bilgilendirici olmayan olayları görmezden gelmelerini ve dikkatlerini yenilik veya değişime saklamalarını sağlar. Uyarıcıya özgüdür; küçük bir değişiklik tepkiyi geri getirebilir (alışkanlığın bozulması). Bebekler tekrarlanan görsel kalıplara alışma gösterirler ve bu da erken algı ve hafızaya dair bir pencere açar. Yetişkinlerde alışkanlık kazanma, duyusal adaptasyonda, irkilme tepkisinin azalmasında ve tanıdık stres faktörlerine karşı duygusal tepkilerin azalmasında görülür.

Araştırmacılar, dikkat, öğrenme ve bazı klinik durumları incelemek için alışma paradigmalarını kullanırlar. Alışma başarısızlığı, bir kişinin sıradan uyaranlardan bunalmasına neden olabilir. Bu süreç, sinir sisteminin en temel düzeyde bile deneyimleri alaka düzeyine göre filtrelediğini göstermektedir.

Farkında olmayı bıraktığımız şeyler, hâlâ önemli olan şeylere odaklanma kapasitemizi serbest bırakır.