Bir davranışın gerçekleşme olasılığı, sonuçlarından veya önemli olaylarla eşleştirilmesinden dolayı artar veya azalır. Şartlanma, bu geniş kapsamlı öğrenme sürecidir. Hem klasik hem de edimsel şartlanma biçimlerini içerir.

Klasik koşullanmada, uyaranlar tepki uyandırma gücü kazanır. Edimsel koşullanmada ise davranışlar pekiştiricilerle güçlendirilir veya cezalandırıcılarla zayıflatılır. Her ikisi de günlük yaşamda işler: sabah rutinini başlatan kahve kokusu, çocuğun ilk kelimelerini ödüllendiren sosyal gülümseme, bir zamanlar kaza meydana gelen kavşaktan kaçınmak.

Şartlandırma ilkeleri, davranış terapilerinin, hayvan eğitiminin, sınıf yönetiminin ve alışkanlık değiştirme programlarının temelini oluşturur. Bu ilkeler, yaptıklarımızın çoğunun bilinçli bir düşünme sürecinden ziyade çevredeki düzenlilikler tarafından şekillendirildiğini gösterir. Bu düzenlilikleri anlamak, bilinçli değişim için bir kaldıraç görevi görür.

Şartlanma yoluyla öğrenilen şeyler, aynı koşulları yeniden düzenleyerek çoğu zaman unutulabilir.