Een gedrag wordt meer of minder waarschijnlijk door de gevolgen ervan of omdat het gekoppeld is aan belangrijke gebeurtenissen. Conditionering is dat brede leerproces. Het omvat zowel klassieke als operante vormen.

Bij klassieke conditionering verwerven stimuli de kracht om reacties op te roepen. Bij operante conditionering worden gedragingen versterkt door bekrachtigers of verzwakt door straffen. Beide processen spelen een rol in het dagelijks leven: de geur van koffie die de ochtendroutine inluidt, de sociale glimlach die een kind beloont voor zijn eerste woordjes, het kruispunt dat vermeden wordt waar ooit een ongeluk is gebeurd.

Conditioneringsprincipes vormen de basis van gedragstherapieën, dierentraining, klassenmanagement en programma's voor gewoonteverandering. Ze laten zien dat veel van wat we doen wordt gevormd door regelmatigheden in de omgeving in plaats van door bewuste overwegingen. Inzicht in die regelmatigheden biedt de mogelijkheid tot doelbewuste verandering.

Wat door conditionering wordt aangeleerd, kan vaak weer worden afgeleerd door dezelfde omstandigheden opnieuw te rangschikken.