Aralıklı öğrenme etkisi, aynı materyalin yoğun bir şekilde çalışılmasına kıyasla, dağıtılmış çalışma veya uygulama yöntemlerinin uzun vadeli hafızayı daha iyi koruduğunu gösteren bir bulgudur. Öğrenme seanslarını zamana yaymak, ezberlemeye göre daha etkilidir.

Ebbinghaus bu avantajı bir asırdan fazla önce fark etmişti; sonraki araştırmalar bunu çok çeşitli materyallerde, yaşlarda ve hatırlama sürelerinde doğruladı. Aralıklı öğrenme, bilgilerin pekiştirilmesi için zaman tanır, yorgunluğu azaltır ve hatırlama ipuçlarını zenginleştiren birden fazla farklı bağlam sağlar. Optimal aralık, bilginin ne kadar süreyle saklanması gerektiğine bağlıdır: daha uzun hatırlama süreleri, daha uzun aralıklardan fayda sağlar.

Materyali ardışık günlerde tekrar eden öğrenciler, aynı toplam süreyi tek bir oturumda geçirenlerden daha iyi performans gösterirler. Bu etki, motor becerilerin yanı sıra sözel ve kavramsal öğrenme için de geçerlidir. Sağlamlığına rağmen, yoğun uygulama hala yaygındır çünkü kısa vadede tatmin edici olsa da hızla kaybolan hızlı kazanımlar sağlar.

Öğrenme, zamana yayıldığında, sıkıştırılmış haldeki öğrenmeye göre daha uzun süre kalıcı olur.