Modelleme, belirli bir davranışı gözlemleme ve taklit etme sürecidir. Sosyal öğrenmenin temel mekanizmalarından biridir.

Albert Bandura'nın deneyleri, çocukların yetişkinler tarafından sergilenen saldırgan davranışları, özellikle de örnek davranış ödüllendirildiğinde veya cezasız kaldığında, kolayca taklit ettiklerini göstermiştir. Örnek davranış sadece saldırganlıkla sınırlı değildir; dil edinimi, sosyal beceriler, çalışma alışkanlıkları ve ahlaki standartların kazanılmasını da destekler. Örnek davranışa dikkat etme, gözlemlenenleri hatırlama, davranışı yeniden üretme yeteneği ve bunu yapma motivasyonu, örnek davranışın gerçekleşip gerçekleşmeyeceğini etkileyen faktörlerdir.

Canlı modeller, medyada yer alan sembolik modeller ve sözlü talimatlar kaynak olarak kullanılabilir. İnsanlar benzer, yüksek statülü veya başarılı modelleri taklit etmeye daha yatkındır. Modelleme, terapide (terapistler başa çıkma becerilerini gösterir) ve eğitimde (öğretmenler ve akranlar istenen performansa örnekler sunar) bilinçli olarak kullanılır.

İnsanların yapmayı bildiği şeylerin çoğu önce izlenerek, sonra da denenerek öğrenildi.