Modelleren is het proces van het observeren en imiteren van specifiek gedrag. Het is een essentieel mechanisme van sociaal leren.

De experimenten van Albert Bandura toonden aan dat kinderen gemakkelijk agressieve handelingen imiteren die ze volwassenen hebben zien uitvoeren, vooral wanneer het model wordt beloond of ongestraft blijft. Modelleren is niet beperkt tot agressie; het ondersteunt de verwerving van taal, sociale vaardigheden, werkethiek en morele normen. Aandacht voor het model, het onthouden van wat is waargenomen, het vermogen om het gedrag te reproduceren en de motivatie daartoe, beïnvloeden allemaal of modelleren plaatsvindt.

Levende modellen, symbolische modellen in de media en mondelinge instructies kunnen allemaal als bronnen dienen. Mensen imiteren eerder modellen die op hen lijken, een hoge status hebben of succesvol zijn. Modelleren wordt bewust ingezet in therapie – therapeuten demonstreren copingvaardigheden – en in het onderwijs, waar docenten en leeftijdsgenoten voorbeelden geven van gewenst gedrag.

Veel van wat mensen kunnen, hebben ze eerst gezien en daarna zelf geprobeerd.