Genel adaptasyon sendromu, Hans Selye'nin vücudun uzun süreli strese karşı gösterdiği kalıplaşmış tepkiyi tanımlamasıdır. Bu sendrom üç aşamada ortaya çıkar: alarm, direnç ve tükenme.

Alarm evresinde vücut harekete geçer: sempatik sinir sistemi aktivasyonu, adrenalin ve kortizol salınımı, savaş ya da kaç tepkisine hazırlık. Stres faktörü devam ederse, direnç evresi başlar: fizyolojik başa çıkma mekanizmaları yüksek seviyede kalır ve organizma daha yüksek bir maliyetle işlev görürken uyum sağlamaya çalışır. Stres faktörü daha uzun süre devam ederse veya kaynaklar tükenirse, tükenme evresi başlar. Bağışıklık fonksiyonu azalır ve stresle ilişkili hastalık olasılığı artar.

Selye'nin modeli, soğuk, yaralanma, enfeksiyon gibi benzer bedensel değişikliklere yol açan çeşitli stres faktörlerinin hayvanlar üzerinde yapılan çalışmalarına dayanıyordu. Stresin spesifik olmayan bir tepki olduğu ve kronik aktivasyonun kümülatif bir maliyete yol açtığı fikrini ortaya koydu. Modern stres araştırmaları, psikolojik değerlendirmeye, bireysel farklılıklara ve farklı stres faktörlerinin spesifik etkilerine daha fazla önem vermiş olsa da, üç aşamalı çerçeve hala yararlı bir düzenleyici yapı olarak kalmaktadır.

Vücut zorlukların üstesinden gelebilir. Ancak zorluk hiç bitmediğinde, uyum sağlama sistemleri de başarısız olmaya başlar.