Başa çıkma, stresli veya kişinin kaynaklarını aşan olarak değerlendirilen talepleri yönetmek için kullanılan bilişsel ve davranışsal çabalar bütünüdür. Zorluğun kendisinden ziyade, zorlukla başa çıkmak için yapılan aktif girişimdir.

Psikologlar genellikle stresli durumu değiştirmeyi amaçlayan problem odaklı başa çıkma ile duruma verilen duygusal tepkiyi düzenlemeyi amaçlayan duygu odaklı başa çıkmayı birbirinden ayırırlar. Bilgi aramak, plan yapmak ve doğrudan harekete geçmek problem odaklıdır; olayın anlamını yeniden değerlendirmek, duygusal destek aramak ve dikkat dağıtmak ise duygu odaklıdır. Her ikisi de stres kaynağının kontrol edilebilirliğine bağlı olarak uyarlanabilir olabilir. Bir durum değiştirilebiliyorsa, genellikle problem odaklı stratejiler tercih edilir; değiştirilemiyorsa, duygu odaklı stratejiler hasarı sınırlamaya yardımcı olur.

Başa çıkma stratejileri kişilik, mevcut sosyal destek ve kültürel normlardan etkilenir. Kaçınma veya inkâra sürekli başvurma genellikle daha kötü sonuçlarla ilişkilendirilirken, birden fazla stratejinin esnek kullanımı daha iyi uyumu öngörür. Bilişsel yeniden yapılandırma, gevşeme, iddialı iletişim gibi belirli başa çıkma becerilerini öğreten müdahaleler, stres yönetimi ve klinik programların temel bir parçasını oluşturur.

Stres kaçınılmazdır. Başa çıkma ise, bu stresin ne kadarının ve ne kadar süreyle taşınacağını belirleyen tepki repertuarıdır.