Kendi toprakları içinde hiçbir üstün dünyevi otoriteye hesap vermeyen devlet egemenliğe sahiptir. İç egemenlik, iç işlerinde üstünlük anlamına gelir; dış egemenlik ise dış kontrolden bağımsızlık anlamına gelir.

Egemenlik, modern devlet sistemiyle birlikte merkezi bir kavram olarak ortaya çıkmıştır. Devletlerin hukuki eşitliğini, müdahale etmeme ilkesini ve hukuk ve politika konusunda nihai kararlar alma yetkisini destekler. Uygulamada egemenlik, her zaman antlaşmalar, ekonomik karşılıklı bağımlılık ve güç eşitsizlikleriyle sınırlandırılır.

Küreselleşme, insan hakları normları ve uluslararası örgütler, egemenliğin aşınıp aşınmadığı veya yalnızca yeni işbirliği biçimleri aracılığıyla uygulanıp uygulanmadığı konusundaki tartışmaları yoğunlaştırmıştır. Ayrılıkçı hareketler, ulusal altı halklar için egemenlik talep ederken; yerleşik devletler bu taleplere karşı çıkmaktadır. Egemenlik terminolojisi, devletlerin ileri sürdüğü hakları ve karşılaştıkları sınırlamaları tanımlamak için vazgeçilmez olmaya devam etmektedir.

• Bir bölgedeki en yüksek otorite
• İç kontrol ve dış bağımsızlık
• Modern devlet sisteminin temeli
• Uygulamada karşılıklı bağımlılık yoluyla nitelik kazanmıştır.