Bir hükümet, baskı aracı olarak hedef ülkeyle ticareti yasaklayabilir. Bu yasak, ambargo olarak adlandırılır. Ambargo, tüm ticareti veya silah, petrol veya lüks eşya gibi seçilmiş malları kapsayabilir.

Ambargolar, ekonomik maliyetler yükleyerek hedef ülkenin davranışını değiştirmeyi amaçlar. Başarı, katılımın genişliğine, alternatif pazarların mevcudiyetine ve hedef rejimin siyasi direncine bağlıdır. Tek taraflı ambargolardan kaçınmak, çok taraflı ambargolardan kaçınmaktan daha kolaydır. İnsani istisnalar sıklıkla uygulanır, ancak bunların izlenmesi zordur.

Tarihsel ambargolar karışık sonuçlar doğurmuştur. Bazıları müzakere yoluyla varılan anlaşmalara katkıda bulunurken, diğerleri hedef ülkenin liderliğini pekiştirmiş ve elitlerden ziyade sivil halka daha fazla zarar vermiştir. Gönderen ülkedeki yerel sanayiler de maliyetlere katlanmak zorunda kalabilir. Politika yapıcılar, bu ödünleşmeleri askeri seçeneklerden kaçınma isteğiyle karşılaştırırlar.

Bir ambargo, ancak üçüncü tarafların ona saygı gösterme istekliliği kadar etkili olabilir.