Een regering kan de handel met een bepaald land verbieden als drukmiddel. Dat verbod is een embargo. Het kan alle handel omvatten of specifieke goederen zoals wapens, olie of luxeartikelen.

Embargo's zijn bedoeld om het gedrag van het doelwit te veranderen door economische kosten op te leggen. Het succes hangt af van de mate van deelname, de beschikbaarheid van alternatieve markten en de politieke weerbaarheid van het doelwitregime. Unilaterale embargo's zijn gemakkelijker te omzeilen dan multilaterale. Vaak worden humanitaire uitzonderingen gemaakt, hoewel toezicht daarop lastig is.

Historische embargo's hebben wisselende resultaten opgeleverd. Sommige droegen bij aan onderhandelde oplossingen; andere versterkten de positie van de leiders van het doelwitland en troffen de burgerbevolking meer dan de elite. Ook de binnenlandse industrieën in het land van herkomst kunnen kosten met zich meebrengen. Beleidsmakers wegen deze afwegingen af ​​tegen de wens om militaire opties te vermijden.

Een embargo is slechts zo effectief als de bereidheid van derde partijen om het te respecteren.