Μια κυβέρνηση μπορεί να απαγορεύσει το εμπόριο με μια χώρα-στόχο ως μέσο πίεσης. Αυτή η απαγόρευση αποτελεί εμπάργκο. Μπορεί να καλύπτει όλο το εμπόριο ή επιλεγμένα αγαθά όπως όπλα, πετρέλαιο ή είδη πολυτελείας.

Τα εμπάργκο στοχεύουν στην αλλαγή της συμπεριφοράς του στόχου επιβάλλοντας οικονομικό κόστος. Η επιτυχία εξαρτάται από το εύρος της συμμετοχής, τη διαθεσιμότητα εναλλακτικών αγορών και την πολιτική ανθεκτικότητα του καθεστώτος-στόχου. Τα μονομερή εμπάργκο είναι πιο εύκολο να παρακαμφθούν από τα πολυμερή. Συχνά προβλέπονται ανθρωπιστικές εξαιρέσεις, αν και η παρακολούθηση είναι δύσκολη.

Τα ιστορικά εμπάργκο έχουν παράγει ανάμεικτα αποτελέσματα. Κάποια συνέβαλαν σε διαπραγματευμένους διακανονισμούς. Άλλα εδραίωσαν την ηγεσία-στόχο και έβλαψαν τον άμαχο πληθυσμό περισσότερο από τις ελίτ. Οι εγχώριες βιομηχανίες στη χώρα αποστολής ενδέχεται επίσης να επωμιστούν κόστος. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής σταθμίζουν αυτούς τους συμβιβασμούς με την επιθυμία αποφυγής στρατιωτικών επιλογών.

Ένα εμπάργκο είναι τόσο αποτελεσματικό όσο η προθυμία τρίτων μερών να το τηρήσουν.