Hiçbir parti çoğunluğu kontrol etmediğinde, partiler koalisyon kurmak için pazarlık yaparlar. Hükümet koalisyonu, çalışan bir çoğunluk oluşturmak ve kabine görevlerini paylaşmak için parlamentodaki sandalyeleri bir araya getiren bir ittifaktır.

Koalisyon anlaşmaları genellikle politika önceliklerini, bakanlıkların dağılımını ve anlaşmazlıkların çözümü için izlenecek prosedürleri belirler. Küçük ortaklar tek başlarına kullanamayacakları etkiyi kazanırken, büyük ortaklar da yönetmek için gerekli oyları elde ederler. Müzakereler uzun sürebilir ve ortaya çıkan hükümetler bazen kırılgan olabilir.

Orantılı temsil sistemine sahip parlamenter sistemler, çoğunlukçu sistemlere göre daha sık koalisyonlar üretir. Seçmenler, oy kullanırken seçim sonrası pazarlıkları öngörmek zorunda kalabilirler. Koalisyon siyaseti uzlaşmayı ödüllendirir ve güvenilmez ortaklar haline gelen partileri cezalandırır. Bazı koalisyonlar tam dönem boyunca devam ederken, diğerleri çöker ve erken seçimleri tetikler.

Koalisyonun bileşimi, çoğu zaman en büyük partinin kimliği kadar önemlidir.