Gdy żadna partia nie ma większości, partie negocjują utworzenie koalicji. Koalicja rządząca to sojusz, który łączy mandaty parlamentarne, aby stworzyć roboczą większość i dzielić stanowiska w gabinecie.

Umowy koalicyjne zazwyczaj określają priorytety polityczne, podział ministerstw oraz procedury rozwiązywania sporów. Młodsi partnerzy zyskują wpływy, których nie mogliby wykorzystać samodzielnie; starsi partnerzy zdobywają głosy niezbędne do sprawowania władzy. Negocjacje mogą być długotrwałe, a powstałe w ich wyniku rządy bywają kruche.

Systemy parlamentarne z proporcjonalną reprezentacją częściej tworzą koalicje niż systemy większościowe. Wyborcy mogą być zmuszeni do wzięcia pod uwagę negocjacji po wyborach podczas oddawania głosów. Polityka koalicyjna nagradza kompromisy i karze partie, które stają się nierzetelnymi partnerami. Niektóre koalicje utrzymują się przez całą kadencję, inne rozpadają się i prowadzą do przedterminowych wyborów.

Skład koalicji często ma takie samo znaczenie jak tożsamość największej partii.