Devletler bazen karşılıklı desteğe bağlılıklarını taahhüt eden anlaşmalar yoluyla işbirliklerini resmileştirirler. İttifak, genellikle güvenliğe odaklanan ancak bazen ekonomik veya siyasi koordinasyona da uzanan böyle bir anlaşmadır.

İttifaklar ikili veya çok taraflı olabilir. Üyeleri istişareye, istihbarat paylaşımına veya birine yapılan saldırıyı tümüne yapılmış gibi değerlendirmeye mecbur edebilirler. NATO, günümüzdeki en öne çıkan kolektif savunma ittifakı örneğidir. Tarihsel ittifaklar, yüzyıllar boyunca savaşların sonuçlarını ve güç dengesini şekillendirmiştir.

Üyelik hem faydalar hem de maliyetler getirir. Müttefikler caydırıcılık ve ortak kaynaklar kazanırken, tek taraflı eylemlere getirilen kısıtlamaları ve kendi iradeleri dışında gelişen çatışmalara sürüklenme riskini de kabul ederler. İttifaklar, çıkarlar ve tehditler değiştikçe evrimleşir, genişler veya dağılır. Diplomatlar, ittifak taahhütlerinin yarattığı beklentileri ve yükleri yönetmek için önemli çaba harcarlar.

• Karşılıklı destek için resmi anlaşma
• Genellikle güvenlik garantilerine odaklanır.
• İki taraflı veya çok taraflı olabilir.
• Üye devletlerin stratejik davranışlarını şekillendirir.