Cehalete başvurma safsatası, bir şeyin yanlış olduğu kanıtlanmadığı için doğru olduğunu veya doğru olduğu kanıtlanmadığı için yanlış olduğunu iddia eden bir safsatadır. Kanıt yokluğu kanıt olarak kabul edilir. Oysa öyle değildir. Olumsuz bir şeyi kanıtlayamazsınız. Kimsenin hayalet olmadığını kanıtlamamış olması, hayaletlerin var olduğu anlamına gelmez. Bu, kimsenin her iki yönde de bir şey kanıtlamadığı anlamına gelir.

Bu mantık hatası, Tanrı, uzaylılar ve komplo teorileri hakkındaki tartışmalarda yaygındır. Tanrı'nın var olmadığını kanıtlayamazsınız, dolayısıyla Tanrı vardır. İşte bu mantık hatasıdır. Doğru pozisyon agnostisizmdir: Bilmiyoruz. İspat yükü iddiayı ortaya atan kişiye aittir. İddia sahibi kanıt sunmalıdır. Şüpheci, olumsuzluğu kanıtlamak zorunda değildir.

Cehalete başvurma örnekleri

• Uzaylıların Dünya'yı ziyaret etmediğini kimse kanıtlayamadı, dolayısıyla ziyaret ediyorlar.
• Tanrı'nın var olmadığını kanıtlayamazsınız, dolayısıyla Tanrı vardır.
• Aşının güvensiz olduğunu kimse kanıtlamadı, dolayısıyla güvenlidir.
• Bilim insanları her şeyi açıklayamadı, dolayısıyla bu teori yanlış.
• Seçimde hile yapıldığına dair hiçbir kanıt yok, dolayısıyla seçim adil geçti.

Cehalete başvurma bazen argumentum ad ignorantiam olarak da adlandırılır. Bu, alakasızlığın bir safsatasıdır. Kanıt eksikliği hiçbir şeyin kanıtı değildir. Sadece kanıt eksikliğidir. Bilimde, kanıt yokluğu genellikle soruşturmanın başlangıç ​​noktasıdır. Bir sonuç değildir. Hukukta, masumiyet karinesi cehalete başvurma değildir. Bu bir usul kuralıdır. Savcılık suçu ispatlamak zorundadır. Savunmanın masumiyeti ispatlaması gerekmez. Bu farklıdır. Cehalete başvurma mantıksal bir hatadır. Bilmediğimiz şeyleri doğru olanlarla karıştırır. Dünya bilmediğimiz şeylerle doludur. Bu onları doğru veya yanlış yapmaz. Onları bilinmeyen kılar.