Powoływanie się na niewiedzę to błąd logiczny, który głosi, że coś jest prawdą, ponieważ nie udowodniono jego fałszywości. Albo fałszem, ponieważ nie udowodniono jego prawdziwości. Brak dowodu jest traktowany jako dowód. Nie jest. Nie można udowodnić negacji. Fakt, że nikt nie udowodnił braku ducha, nie oznacza, że ​​duchy istnieją. Oznacza to, że nikt nie udowodnił żadnej z tych opcji.

Ten błąd jest powszechny w debatach na temat Boga, kosmitów i teorii spiskowych. Nie można udowodnić, że Bóg nie istnieje, więc Bóg istnieje. To jest błąd. Prawidłowym stanowiskiem jest agnostycyzm: nie wiemy. Ciężar dowodu spoczywa na osobie wysuwającej tezę. Osoba wysuwająca tezę musi przedstawić dowody. Sceptyk nie musi udowadniać jej istnienia.

Przykłady odwołania się do ignorancji

• Nikt nie udowodnił, że kosmici nie odwiedzają Ziemi, a jednak to robią.
• Nie można udowodnić, że Bóg nie istnieje, więc Bóg istnieje.
• Nikt nie wykazał, że szczepionka jest niebezpieczna, więc jest bezpieczna.
• Naukowcy nie wyjaśnili wszystkiego, więc teoria jest błędna.
• Nie ma dowodów na oszustwo, więc wybory były uczciwe.

Odwołanie się do niewiedzy jest czasami nazywane argumentum ad ignorantiam. Jest to błąd logiczny nieistotności. Brak dowodów nie jest dowodem na cokolwiek. Jest po prostu brakiem dowodów. W nauce brak dowodów jest często punktem wyjścia do dochodzenia. Nie jest wnioskiem. W prawie domniemanie niewinności nie jest odwołaniem się do niewiedzy. Jest to zasada proceduralna. Oskarżenie musi udowodnić winę. Obrona nie musi udowadniać niewinności. To co innego. Odwołanie się do niewiedzy jest błędem logicznym. Myli to, czego nie wiemy, z tym, co jest prawdą. Świat jest pełen rzeczy, których nie wiemy. To nie czyni ich prawdziwymi lub fałszywymi. To czyni je nieznanymi.